Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji od 2010-03. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. Adnotacja: 9 września 2009.

Filip Melanchton
Urodzony	16 lutego 1497 Bretten, Święte Cesarstwo Rzymskie
Zmarł	19 kwietnia 1560 Wittenberga, Święte Cesarstwo Rzymskie
Galeria w Wikimedia Commons

Filip Melanchton (właściwie Philipp Schwartzerd ur. 16 lutego 1497 roku w Bretten w Palatynacie, zm. 19 kwietnia 1560 roku w Wittenberdze) – reformator religijny, najbliższy współpracownik Marcina Lutra, współtwórca Reformacji, profesor uniwersytetu w Wittenberdze, zreorganizował szkolnictwo i wprowadził szkołę humanistyczną w Niemczech, która stała się wzorcem dla szkół na Śląsku i Pomorzu.

Studiował języki klasyczne (w tym hebrajski) oraz literaturę antyczną na uniwersytetach w Heidelbergu i Tybindze. W 1514 roku rozpoczął prace wykładowcy na uniwersytecie w Tybindze. Od 1518 do końca życia zwiazał sie z uniwersytetm w Wittenberdze. W 1530 na sejmie Rzeszy w Augsburgu reprezentował Marcina Lutra.

Przez wiele lat^{potrzebne źródło} przypisywano mu autorstwo słowa "psychologia". Stało się tak dzięki Wilhelmowi Volkmannowi, który rozpowszechnił to stwierdzenie. W 1879 roku André Lalande sprawdził tę informację i odkrył, że w żadnym z dzieł Melanchtona słowo "psychologia" nie było użyte. Przyczyną tej pomyłki było dziewiętnastowieczne wydanie dzieł Melanchtona, a przede wszystkim wstęp Cardusa G.Bretschneidera poprzedzający księgę "Liber de anima". Bretschneider napisał tam: "Ta księga Melanchtona, pierwszego pośród znanych Niemców, traktuje o psychologii". Pierwszą osobą, która w druku zastosowała słowo psychologia był więc Goclenius.

Niektóre ważniejsze dzieła:

• Loci communes rerum theologicarum seu hypotyposes theologicae (1521)
• Konfesja Augsburska (1530)
• Apologia Konfesji Augsburskiej (1531)
• Traktat o władzy i prymacie papieża (1537)
• Philosophiae moralis epitome (1538)
• Ethicae doctrinae elementa (1550)
• Urcus Etricae est (1550)
• Liber de anima (1553)

2 Bibliografia

• Praca zbiorowa: Encyklopedia PWN - wielkie biografie - przywódcy reformatorzy myśliciele. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 311. ISBN 978-83-01-15106-5.